Ad: Thrill of Victory

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

23 Oktober 1983 een druilerige zondag in New York City, maar een spetterende marathon in de Big Apple met in de slotfase een spannende eindstrijd voor de overwinning tussen de Engelsman Geoffrey Smith en Rod Dixon uit New-Zeeland. Ruim twee uur eerder waren aan de voet van de Verrazano-Narrows bridge 15.000 marathonlopers van start gegaan voor de veertiende editie van de inmiddels meest beroemde stadsmarathon ter wereld.

Een paar dagen eerder was ik vanaf Schiphol met een handjevol andere Nederlandse lopers onder begeleiding van de toenmalige bondscoach Wim Verhoorn (KNAU) en onder de vlag van ‘De Volkskrant’ afgereisd naar NYC. We kregen een kamer toegewezen in het Empire Hotel op de hoek 63e en Broadway. Startnummers afhalen in het ‘basement’ van het Sheraton hartje Manhattan en op de ochtend van de marathon met bussen vanaf de New York Public Library naar de startplaats op Staten Island, Fort Wadsworth. Spanning als het Amerikaanse volkslied over de Hudson klinkt gevolgd door de oerknal van het startschot. Een adrenalinestoot tijdens de passage over de Verrazano Bridge, kippenvel door Brooklyn en Queens, de Queensboro Bridge over en als een ‘jonge god’ over de First Avenue richting The Bronx, tunnel-visie op weg naar Central Park en aan emoties niet genoeg op de finishlijn naast Tavern on the Green. Medaille om mijn nek een stuk folie over mijn schouders, met nog na trillende benen een klopje hier, knuffel daar.

Grete Waitz uit Noorwegen was de snelste vrouw en won in ’83 haar vijfde NYC-marathon, de winnaar bij de mannen Rod Dixon stond ‘s avonds swingend op het podium tijdens het sluitingsfeest.

Ruim tien jaar later na een ‘Thrill of Victory/Agony of Defeat’ tussen Smith en Dixon liep ik mijn laatste marathon, dertig medailles rijker. Waar ze allemaal liggen mag ‘Joost weten’ maar de medaille die ik op 23 oktober 1983 na mijn finish in Central Park omgehangen kreeg ligt op een mooi plekje in de la, zo voor het grijpen. Later dit jaar ga ik opnieuw naar New York, marathonlopers begeleiden die straks dezelfde ervaring opdoen als ik in 1983, om trots op te zijn!

 

Marathonworld

Wil jij graag jouw verhaal met ons delen? Dan zijn wij op zoek naar jou!
Neem contact met ons op!


Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone

Laat een reactie achter

avatar
wpDiscuz

Let's keep in touch!

Klik hier!